info@miu.edu.af

0093202501645

نشست علمی «عاشورا و فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر در جامعه امروز» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

🔰برگزاری نشست علمی «عاشورا و فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر در جامعه امروز» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📚نشست علمی با عنوان «عاشورا و فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر در جامعه امروز» روز دوشنبه تاریخ 1405/4/1 با حضور جمعی از اساتید، پژوهشگران و کارمندان در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان بر گزار گردید.
در این نشست علمی آقایان محمدعارف رضایی و سیدمحمد سجادی کارشناسان و آقای روح‌الله روحانی دبیر علمی بودند.
نشست با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و سپس آقای محمدعارف رضایی در بخش نخست سخنان خود با اشاره به اهداف قیام امام حسین (ع)، امر به معروف و نهی از منکر را از مهم‌ترین انگیزه‌های نهضت عاشورا دانست و اظهار داشت که این فریضه الهی تنها به مسائل فردی و عبادی محدود نمی‌شود، بلکه تمامی عرصه‌های زندگی اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را در بر می‌گیرد. وی تأکید کرد که جامعه اسلامی زمانی به رشد و تعالی دست می‌یابد که افراد آن در برابر ناهنجاری‌ها و انحرافات اجتماعی احساس مسئولیت کرده و برای اصلاح امور تلاش نمایند.
ایشان در ادامه با تشریح مصادیق معروف و منکر در جامعه امروز، عدالت‌خواهی، مبارزه با فساد اداری و اقتصادی، حفظ وحدت اسلامی، رعایت حقوق شهروندی و تقویت روحیه همدلی را از مهم‌ترین معروف‌ها برشمرد. آقای رضایی خاطرنشان ساخت که تفرقه‌افکنی، تبعیض، بی‌عدالتی و بی‌تفاوتی نسبت به مشکلات اجتماعی از مصادیق روشن منکر در عصر حاضر به شمار می‌روند و مقابله با آنها نیازمند آگاهی، تعهد و مشارکت همگانی است.
در ادامه نشست، آقای سید محمد سجادی با تأکید بر ضرورت آغاز اصلاح از خودسازی فردی، اظهار داشت که موفقیت در اجرای امر به معروف و نهی از منکر زمانی حاصل می‌شود که افراد ابتدا در اصلاح رفتار، اخلاق و عملکرد خویش تلاش کنند. وی افزود که شیوه اجرای این فریضه باید مبتنی بر حکمت، خیرخواهی، احترام و مهربانی باشد؛ زیرا برخوردهای تند و غیرکارشناسانه نه‌تنها تأثیر مثبت ندارد، بلکه می‌تواند موجب فاصله گرفتن افراد از ارزش‌های دینی شود.
آقای سجادی در بخش دیگری از سخنان خود به چالش‌های موجود در مسیر ترویج فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر اشاره کرد و کاهش پذیرش اجتماعی این فریضه را یکی از دغدغه‌های مهم جامعه دانست. وی ضعف آگاهی عمومی، برداشت‌های محدود و کنترلی از این مفهوم و عدم ارائه الگوهای صحیح را از جمله عوامل این وضعیت برشمرد و تأکید کرد که باید تفسیری جامع، عقلانی و مبتنی بر خیرخواهی از این فریضه ارائه شود تا مردم آن را به‌عنوان مسئولیتی اجتماعی و انسانی بپذیرند. او همچنین نقش رسانه‌ها، مراکز آموزشی و نهادهای فرهنگی را در ترویج این فرهنگ بسیار مهم ارزیابی کرد.