جلسه معرفتی با موضوع «ریشه‌ها و آفات پرحرفی از نگاه امام علی(ع)» روز سه شنبه تاریخ 1404/10/23در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی و ارائه آقای محسن سعیدی برگزار گردید.
ایشان در آغاز جلسه، حکمت نورانی 394 نهج‌البلاغه از امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را قرائت نمودند که حضرت می فرماید: «مَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ؛ آن کس که سخنش زیاد باشد خطایش زیاد است» (نهج‌البلاغه، حکمت ۳۹۴) و با تأکید بر جایگاه والای این کلام حکیمانه، آن را چراغ راهی برای اصلاح رفتار گفتاری انسان معرفی کردند.
آقای سعیدی در ادامه سخنان خود بیان داشتند که پرحرفی یکی از آسیب‌های مهم اخلاقی و رفتاری است که ریشه در عوامل مختلفی همچون ضعف در خودکنترلی، حبّ نفس، میل به جلب توجه و گاه ناآگاهی از پیامدهای سخن دارد. ایشان توضیح دادند که هرچه دایره سخن انسان گسترده‌تر شود، احتمال لغزش، اشتباه، غیبت، تهمت و سوء‌برداشت نیز افزایش می‌یابد و این همان حقیقتی است که امام علی علیه‌السلام در این حکمت کوتاه اما عمیق به آن اشاره فرموده‌اند.
ایشان با تبیین آفات پرحرفی افزود که کثرت کلام، علاوه بر افزایش خطاهای فردی، زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی نیز می‌شود و می‌تواند روابط انسانی را دچار تنش و بی‌اعتمادی سازد. آقای سعیدی تأکید کردند که بسیاری از اختلافات، سوء‌تفاهم‌ها و حتی گناهان زبانی، نتیجه سخن گفتن بدون تفکر و بی‌موقع است و سکوت آگاهانه، در بسیاری از موارد، نشانه عقلانیت و رشد معنوی انسان به شمار می‌آید.