در این نشست علمی آقایان سیدآقاحسن حسینی و علی‌شاه فایق کارشناسان و آقای محمدصادق عادلی دبیرعلمی بودند.
نشست با تلاوت قرآن کریم توسط آقای فصیحی آغاز شد و در ادامه آقای سید آقاحسن حسینی به تبیین مؤلفه‌های تربیت اعتقادی در الگوی تربیت علوی با تأکید بر نامه ۳۱ نهج‌البلاغه پرداخت. ایشان امام علی علیه‌السلام را کامل‌ترین تربیت‌یافته مکتب نبوی دانست و تأکید کرد که تربیت اعتقادی در نگاه علوی بر پایه خداشناسی، امید به رحمت الهی و جهت‌دهی صحیح به زندگی انسان استوار است و بدون پیوند عمیق با توحید، تربیت دینی به سطحی‌نگری دچار خواهد شد.
آقای حسینی در ادامه، با تمرکز بر بُعد تربیت عبادی، به اصل اعتدال در عبادت اشاره کرد و صفای قلب، استمرار ذکر الهی و پرهیز از افراط و تفریط را از ارکان اساسی تربیت عبادی برشمرد. ایشان تصریح کرد که عبادت در مکتب علوی، ابزاری برای تعالی روح و تقویت اراده انسانی است و می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت متوازن و معنوی انسان ایفا نماید.
سپس آقای فایق به تبیین مؤلفه‌های اخلاقی الگوی تربیت علوی پرداخت و نامه ۳۱ نهج‌البلاغه را «نظام‌نامه جامع تربیتی» معرفی کرد که تمامی ابعاد اخلاق فردی و اجتماعی را دربرمی‌گیرد. ایشان با تأکید بر اصل عدالت، خودکنترلی اخلاقی و رعایت حقوق دیگران، این آموزه‌ها را پایه‌گذار همدلی و سلامت اخلاقی در جامعه دانست.
آقای فایق در ادامه، با تحلیل مؤلفه‌های اجتماعی تربیت علوی، بر تقدم تربیت آگاهانه و درون‌زا بر روش‌های تنبیهی تأکید کرد و آن را نشانه عقلانیت و بلوغ اخلاقی جامعه برشمرد. ایشان در پایان، بر ضرورت کاربست عملی آموزه‌های نامه ۳۱ نهج‌البلاغه در نظام‌های آموزشی و فرهنگی معاصر تأکید کرد و این نشست را گامی مؤثر در تعمیق پژوهش‌های علوی و ارتقای گفتمان تربیت اسلامی دانست.