📖جلسه بصیرتی با عنوان «آثار گره‌گشایی از کار مردم در نهج‌البلاغه» روز یکشنبه تاریخ 1404/10/14 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی و ارائه آقای محمدآصف حکمت برگزار شد.
 در ابتدای جلسه، ایشان با قرائت حکمت 24 نهج‌البلاغه بیان کردند که امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام در این حکمت می فرماید: «مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ؛ از كفاره هاى گناهان بزرگ، به فرياد رسيدن ستمديدگان است و شاد كردن غمگينان».
در ادامه ایشان به تبیین جایگاه والای خدمت به مردم در منظومه فکری نهج‌البلاغه پرداختند و تأکید کردند که گره‌گشایی از مشکلات بندگان خدا، صرفاً یک رفتار اجتماعی نیست، بلکه عبادتی بزرگ و جبران‌کننده لغزش‌های انسان است.
سپس آقای حکمت با اشاره به سیره عملی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، گره‌گشایی از کار مردم را جلوه‌ای از عدالت، رأفت و مسئولیت‌پذیری حاکم اسلامی دانستند. ایشان بیان کردند که در نهج‌البلاغه، توجه به نیازمندان، رسیدگی به گرفتاران و کاستن از آلام مردم، نشانه تقوای اجتماعی و معیار سنجش دینداری واقعی است و جامعه‌ای که این اصل در آن زنده باشد، از بسیاری آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی مصون خواهد ماند.
ایشان همچنین به آثار فردی و اجتماعی این آموزه پرداخت و افزود: کمک به مظلومان و شاد کردن دل غمگینان، علاوه بر آثار اخروی و کفاره گناهان، موجب آرامش روحی، افزایش همدلی و تقویت سرمایه اجتماعی در جامعه می‌شود. ایشان تأکید کرد که فرهنگ گره‌گشایی، اگر از سطح توصیه‌های فردی فراتر رفته و به یک باور عمومی تبدیل شود، می‌تواند بسیاری از مشکلات و ناهنجاری‌ها را کاهش دهد.