در آغاز این نشست، آقای حسنی سخنان خویش را با تلاوت حکمت یازدهم نهج‌البلاغه آغاز نمود و چنین خواند: «قَالَ علی علیه السلام: إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ، فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ؛ حضرت علی علیه‌السلام فرمود: چون بر دشمن خود قدرت یافتی، عفو و گذشت از او را شکرانه این قدرت قرار بده». وی تأکید کرد که این حکمت، یکی از عمیق‌ترین آموزه‌های اخلاقی اسلام در باب قدرت، اخلاق و انسانیت است.
آقای حسنی در ادامه سخنانش توضیح داد که از نگاه امیرالمؤمنین علیه‌السلام، ارزش عفو و گذشت زمانی آشکار می‌شود که انسان در موضع قدرت قرار دارد؛ چراکه گذشت در ضعف، گاه از ناتوانی ناشی می‌شود، اما عفو در اوج قدرت، نشانه بلوغ اخلاقی، کرامت انسانی و تسلط بر نفس است. وی افزود که امام علی علیه‌السلام با این بیان، معیار حقیقی شکر نعمت قدرت را نه در انتقام، بلکه در گذشت و بزرگواری معرفی می‌کند.
ایشان در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به آثار فردی و اجتماعی عفو، تصریح نمود که گذشت، موجب آرامش روحی، کاهش کینه‌ها و تقویت همبستگی اجتماعی می‌گردد. به گفته او، بسیاری از نزاع‌ها و دشمنی‌ها در جامعه، نتیجه ناتوانی انسان در مهار خشم هنگام قدرت است، در حالی که سیره علوی، ما را به مهربانی آگاهانه و عفو مسئولانه دعوت می‌کند؛ عفوی که از موضع عزت و اقتدار برخاسته است، نه از ترس و ضعف.
در پایان، آقای عبدالعلی حسنی تأکید کرد که این حکمت نهج‌البلاغه، به‌ویژه برای مسئولان، مدیران و کسانی که در جایگاه تصمیم‌گیری و قدرت قرار دارند، پیامی بسیار روشن دارد؛ و آن اینکه قدرت، آزمون اخلاق است. وی خاطرنشان ساخت که اگر فرهنگ عفو و گذشتِ همراه با قدرت در جامعه نهادینه شود، بسیاری از بحران‌های اخلاقی، اجتماعی و حتی سیاسی کاهش یافته و جامعه به سوی عدالت، امنیت و اخلاق علوی حرکت خواهد کرد.